تبليغاتX
برای خوردن یك سیب چقدر تنها ماندیم
برای خوردن یك سیب چقدر تنها ماندیم
زندگی پر از صدای پای قدمهای شیطان هاییست كه در حالیكه تورا می بوسند طناب دار تورا می بافند
به ریش بز قسم

                                          

 

 

 

ما آدما از بیخ وبُن ، حیوونیم 

به ریش بز قسم ، یه جور میمونیم

 

یه تیکّه را می بینیم و هُل می شیم

واسه طرف بیخودی بلبل می شیم

 

با یک " دوسِت دارم " ، همه خر می شیم

خر که خوبه ... منتر و عنتر می شیم

 

جر می زنیم توو اوج دلپذیری

سگ می شیم و می ریم به پاچه گیری

 

توو  وقت بیکاری ، بی اختیاری

کلاغ می شیم ، می ریم خبر گزاری

 

تا پشت میز گنده ای می شینیم

زرّافه ایم ، از اون بالا می بینیم

 

جالبه که جهانو  ریز می بینیم

هی خودمونو خیلی چیز می بینیم !

 

موش که می شیم ،جون می گیره خسیسی

گربه می شیم به وقت کاسه لیسی

 

عربده می کشیم توو کوه و جنگل

گوریل می شیم هرجا شد ، ای ول ...ای ول

 

وقت ریاست تا می شیم یه لاک پشت

عقیق میاریم میکنیم توو انگشت

 .

 .

 .

 

 

                                          


ادامه مطلب
``
نوشته شده توسط محمد در سه شنبه نوزدهم شهریور 1387 و ساعت 5:9 قبل از ظهر