خونه ‌تكونی

---

                                          

 

 

 

 

 

 

 

 

پرورش دادند گل را تا جهان خوش‌بو كند

تا طبیعت را برای آدمی الگو كند

خوی آدم مثل گل باید، نه عمرش مثل گل

لازم است انسان خودش را دلبر و خوش‌بو كند!

ای كه هستی دشمن هرجور عطر و ادوكلن

باید آیا همرهت با بوی گندت خو كند؟!

گرچه دیدم اسب و یابو را به آخور پیش هم،

من ندیدم هیچ‌كس گل گردن یابو كند!

وین بدان معنی است كه در ابتدای هر بهار

هر كسی باید به سمت قبله‌ی دل رو كند

گر كه لازم شد بریزد آب توبه بر سرش

هرچه را ناپاك دید از صحن دل جارو كند

...

بنده هم زاین اصل كلی نیستم فارق، لذا

دوست دارم سال نو، حال مرا نیكو كند

یك سفر در پیش دارم، پیش از آن هم لازم است

"رند عالم‌سوز" خود را با شما هم‌سو كند

می‌توانم داد وقتی حق هركس را، چرا

ول كنم تا در جهان دیگر از من سو كند؟!

هركه را رنجانده‌ام، پوزش! كه در قاموس ما

گنده‌گویی هست كاری كآدم ریغو كند!

 

 

 و اما پست ویژه ی سال ۸۶:

قضیه ی سرسره ی ناصرالدین شاه همراه چند تا عکس تو ادامه مطلب

 

   

 

 

                                          

``

تاريخچه "سرويس بهداشتی"

---

                                          

 

 

 

 

• برخی معتقدند اولین سرویس بهداشتی زمانی اختراع شد که بشر اولیه به مکانی احتیاج داشت تا بتواند از ته دل فکر کند. در آن زمان هر کس بجای خرید وسیله مورد نیاز مجبور بود خودش آن را اختراع کند و به همین خاطر برای کوچکترین چیزها نیز به تفکر عمیق نیاز بود. از آنجایی که تولید انبوه وسایل اختراع شده امکان پذیر نبود، اگر چیزی اختراع می شد دیگران مجبور بودند با مشاهده نحوه ساخت و عملکرد ، مجددا آن را بسازند . البته معمولا نتیجه کار اختراعی جدید بود. مثلا با اختراع چرخ در یکی از غارها، همسایگان که می خواستند از قافله عقب نمانند شروع به سرقت تکنولوژی ساخت آن کردند و مصنوعات جدید زیر را اختراع کردند: سه چرخه، چرخ و فلک، چرخ خیاطی ، چرخ گوشت ، پنکه و رادیو.

البته وضعیت سرویس بهداشتی کمی متفاوت بود زیرا کسی نمی توانست از طریق مشاهده مستقیمِ نحوه عملکرد آن توسط دیگران، برای غار خودش هم یکی اختراع کند. بنا بر این دستشوییهای اولیه فقط بر مبنای گمانه زنی و در هاله­ای از ابهام ساخته شده بودند. با اختراع آینه، گمانه زنی جای خود را به مشاهده اتوبیوگرافی داد و از آن زمان به بعد، علاوه بر پیشرفت در این زمینه، آینه نیز جای خود را برای همیشه در دستشویی تثبیت کرد. ضمنا شاید بد نباشد بدانید که در سیفونهای اولیه بجای آب از خاک استفاده می شد و به همین دلیل، بدترین فحش مصطلح در آن روزها این بود که به کسی بگویند خاک بر سرت!

از آنجایی که داشتن سرویس بهداشتی نشانه ای از یک پیشرفت متمدنانه به حساب می آمد، کسانی که در غار خود دستشویی داشتند، با تفاخر آن را در لحظات اضطراری به دیگران کرایه می دادند . البته عمده مشکلی که این نوع سرویسها داشتند در نحوه محاسبه دستمزد صاحب دستشویی و نرخ سرویس دهی بود. برخی عقیده داشتند باید مدت زمان استفاده مد نظر قرار گیرد و عده­ای دیگر، میزان کارکرد را محاسبه می کردند. عده ای هم که فقط جزو مصرف کنندگان بودند و وسعشان به خرید تکنولوژی ساخت سرویس نمی رسید معترض بودند که چرا باید برای دسترنج خود به دیگران مزد بدهند؟!

البته پس از تعیین نرخ بهره وری(!) مشکلات دیگری نیز بروز می کرد و علت آن عدم اختراع پول تا آن زمان بود. از آنجایی که کلیه معاملات به شکل مبادله پایاپای انجام می شد، معلوم نیست که سرویس دهنده و سرویس شونده چگونه با یکدیگر تسویه حساب می کرده اند. تنها نکته ای که راجع به محاسبه حق سرویس در تاریخ آمده این است که معمولا فرد بد حساب را می خوردند تا عوضش در بیاید.

رعایت انصاف در محاسبه حق سرویس دهی ساده نبوده و پیچیدگیهای خاص خودش را داشت زیرا هر دو گزینه زمان سنجی یا سنجش میزان كاركرد، با مشكلاتی همراه بودند. مخالفان تئوری زمان سنجی معتقد بودند چون بزرگترین نتایج زندگی خود را در این اتاقاهای اندیشه بدست می آورند ، پرداخت كرایه زمانی، برایشان مقرون به صرفه نیست و با این كار، جلوی تولد اندیشه های خلاقانه گرفته خواهد شد. اشكالات سیستم كاركرد هم در نوع خود جالب توجه بود. از آنجایی كه میزان کارکرد از طریق محاسبه افت وزنی فرد انجام می شد ، در ورودی هر سرویس ترازویی قرار داده شده بود. متاسفانه عده­ای پیدا می شدند که با ترفندهایی موجب بروز اشکال در این سیستم می شدند. مثلا ممکن بود از روز قبل سنگ بزرگی را در دستشویی مخفی کرده و روز بعد هنگام خروج، آن را در جیب خود قرار دهند. بدین ترتیب وزن فرد هنگام خروج بیش از هنگام ورود می شد و حتی می توانست از متصدی سرویس مدعی دریافت خسارت شود.

ایجاد آلودگی صوتی در غارهای نزدیک هم از جمله مواردی بود که گاهی منجر به نزاعهای خونین می شد. مثلا اگر در غاری برای اختراع طبل شکار تلاشی انجام می گرفت، در غار همسایه بلافاصله سرویس عمومی با قابلیت پخش صدای استریو ایجاد می شد تا این پیغام را برای همسایه خود در بر داشته باشد که کسانی که باد می کارند طوفان درو خواهند کرد.

نوع امکانات هم می توانست برای محاسبه حق العمل مد نظر قرار گیرد. سرویسهایی که با گونی استتار شده بودند و معمولا در تابستانها و یا نواحی گرمسیری استفاده می شدند به علت تهویه مناسب نرخ بالاتری داشتند. اما سرویسهای انتهای غار فقط در زمستانهای سرد کاربرد داشتند. البته نوع اخیر در هنگام حمله گرگها نیز می توانست به عنوان پناهگاه مورد استفاده قرار گیرد چون گرگها جرات نمی کردند به این دستشویی ها نزدیک شودند. تنها اشکال این نوع پناهگاهها این بود که امکان داشت گرگ با بدجنسی هرچه تمامتر هفته ها دم در غار بنشیند تا انسان بالاخره از دستشویی بیرون بیاید. معمولا در انتهای روز دوم انسان ترجیح می داد توسط گرگ خورده شود.

بر خلاف تصور عموم، اختراع سرویس بهداشتی در اوایل با استقبال همه مواجه نشد و مخالفینی نیز داشت. مثلا کسانی که خود را نسبت به دیگر افراد جامعه بالاتر می دیدند، از رفتن به دستشویی خودداری کرده و آن را عملی غریزی- حیوانی و مختص افراد فرودست می دانستند. البته از تفکرات این گروه اطلاعات زیادی در دست نیست چون همه آنها به مرور زمان ترکیدند.

عمده مزیت سرویسهای اولیه نسبت به مدلهای امروزی این بود که با قطع آب از کار نمی افتادند و همین عدم نیاز آنها به استفاده از آب باعث شده بود تا در تمام نقاط زمین گسترش داشته باشند. یعنی ممکن بود در یک صحرای دور افتاده در پشت یک بوته گَوَن و یا پشت تلی ازشن و ماسه های کویری، یک واحد سرویس بهداشتی و یا ضد بهداشتی به راحتی یافت شود. البته سرویسهای باستانی فاقد آب را هنوز هم می توان در برخی رستورانهای بین جاده­ای یافت که به علت قدمت باید نسبت به حفظ این آثار باستانی همت گمارد.

در پایان باید اشاره کرد که اختراع دستشویی بر اختراع سایر پدیده ها نیز موثر بوده و تحول ایجاد کرده است. مثلا در بحث رسانه ها شاید بد نباشد بدانید که نخستین یادداشت نویسی روزانه بر دیواره دستشوییها نوشته شد. این نوع وب­-غارها که با دامنه wwc ثبت می شدند، بیشتر به درج تراوشات ذهنی فرد می پرداختند و بسته به روحیه شخصی وی، ممکن بود شامل یک بیت شعر و یا حتی دشنام نویسی باشند. ردپای برخی از این نوع تراوشات را هنوز هم می توان در برخی وبلاگها ملاحظه نمود.

 

 

 

 

 

                                          

``