تو یه بیمارستان، دو مرد تو یه اتاق بستری بودن.مرد کنار پنجره به خاطر بیماری ریوی بعد از ظهرها یه ساعت رو تخت می نشست تا مایعات داخل ریش خارج شه. اما دومی باید طاق باز می خوابید و اجازه نشستن نداشت.اون دو ساعتها در مورد همسر، خانواده هاشون ، شغل، تفریحات و خاطرات دوران سربازی صحبت میکردن.بعد از ظهرها مرد اول رو تخت می نشست و روشو به پنجره می کرد و هرچی رو که می دید برای اون توصیف می کرد. تو اون حال بیمار دوم چشماشو می بست و تمام جزئیات دنیای بیرون را پیش روی خودش مجسم می کرد.اون با این کار جون تازه ای می گرفت، چرا که دنیای بی روح و کسالت بارش با تکاپو و شور و نشاط فضای بیرون پنجره رنگ زندگی می گرفت
تو یه بعد از ظهر گرم ، مرد کنار پنجره از رژه ای بزرگ تو خیابان خبر داد.با وجود این که مرد دوم صدایی نمی شنید، با بستن چشماش تمام صحنه رو اون جوری که هم اتاقیش وصف می کرد پیش روش مجسم می کرد.روزها و هفته ها به همین صورت سپری شد.یک روز صبح وقتی پرستار به اتاق اومد،با پیکر بی جون مرد کنار پنجره که با آرامش به خواب ابدی فرو رفته بود روبرو شد.
برای همین تخت اونو بردن و تخت اون هم اتاقیشو آوردن کنار پنجره. به محض اینکه کنار پنجره قرار گرفت، با شوق به بیرون نگاه کرد
اما...
تنها چیزی که دید دیواری بلند و سیمانی بود.با تعجب به پرستار گفت:جلوی این پنجره که دیواره!!!چرا اون منظره بیرون رو اینقدر زیبا وصف می کرد؟
پرستار گفت: اون که نابینا بود، اون حتی نمی تونست این دیوار سیمانی بلند رو ببینه.شاید فقط خواسته تورو به زندگی امیدوار کنه.
بالاترین لذت تو زندگی اینه که علیرغم مشکلات خودتون ، سعی کنید دیگران رو شاد کنید
شادی اگر تقسیم شود چندبرابر می شه.
اگه می خوای خودتو ثروتمند احساس کنی، کافیه تمام نعمتهاتو که با پول نمیشه خرید،بشمارید. زمان حال یک هدیست. پس قدر این هدیه رو بدونید.
انسانها حرفهای شما رو فراموش می کنن.
انسانها عمل شما رو فراموش می کنن.
اما آنها هیچگاه فراموش نمی کنند که شما چه احساسی را برایشان به وجود آوردید.
یادتون باشه: زندگی شمارش نفس های ما نیست، بلکه شمارش لحظاتیه که این نفس ها را می سازن.
`
